پنجشنبه 4 بهمن 1397

آزمایشگاه و بالین- بلوغ جنسی و رشد

 | تاریخ ارسال: 1396/9/1 | 
آزمایشگاه و بالین- بلوغ جنسی و رشد
 


مسئول محور: دکتر رضا محمدی
بلوغ جنسی اشاره به دوره‌ای دارد که طی آن تکوین خصوصیات جنسی ثانویه آغاز شده و قابلیت تولید مثل جنسی حاصل می‌گردد. با شروع بلوغ جنسی، غلظت گنادوتروپین‌های هیپوفیزی و استروئیدهای غدد جنسی طی چند سال به تدریج افزایش یافته تا این که با رسیدن به بلوغ کامل، در مقادیر بالغین ثابت می‌گردد. در دخترها، زمانی بلوغ زودرس در نظر گرفته می‌شود که شروع تکوین خصوصیات جنسی ثانویه قبل از 8 سالگی رخ دهد و زمانی این بلوغ از نوع تأخیری است که تا سن 13 سالگی هیچ تکوینی رخ ندهد و یا تا 16.5 سالگی قاعدگی مشاهده نگردد. در پسرها، بلوغ زودرس اشاره به شروع تکوین خصوصیات جنسی ثانویه قبل از 9 سالگی دارد و زمانی این بلوغ تأخیری در نظر گرفته می‌ شود که تکوین این خصوصیات تا 14 سالگی آغاز نگردد. آزمایشگاه‌های تشخیص طبی با اندازه‌گیری مقادیر سرمی گنادوتروپین‌های هیپوفیزی، استروئیدهای غدد جنسی و استروئیدهای کورتکس آدرنال، شامل هورمون محرک فولیکولی (FSH)، هورمون تولیدکننده جسم‌ زرد (LH)، استرادیول، تستوسترون، دی‌هیدروتستوسترون (DHT)، دهیدرواپی‌آندروسترون سولفات (DHEA-S) و 17- هیدروکسی‌پروژسترون، نقش مهمی را در تشخیص و مدیریت ناهنجاری‌های بلوغ جنسی بازی می‌کنند.  
یکی از خصوصیات برجسته بلوغ، افزایش سریع در سرعت رشد می‌باشد. رشد در زمان بلوغ جنسی تحت یک کنترل آندوکرینی پیچیده قرار دارد که به کمک هورمون‌های تیروئیدی، هورمون رشد (GH) و استروژن صورت می‌گیرد. کمبود این هورمون‌ها سبب کاهش یا حذف جهش ناگهانی رشد در زمان بلوغ می‌شود. از طرف دیگر، بلوغ زودرس ممکن است همراه با کمبود GH باشد. لذا اندازه‌گیری هورمون‌های تیروئیدی، GH و فاکتور رشد انسولین-مانند I (IGF-I) توسط آزمایشگاه‌های بالینی در تشخیص و پایش ناهنجاری‌های رشد در زمان بلوغ، به خصوص در زمان بلوغ زودرس و در یک کودک دچار رشد غیرطبیعی، مهم می‌باشد.

 


 


دفعات مشاهده: 601 بار   |   دفعات چاپ: 113 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر