پنجشنبه 26 مهر 1397

تازه های تشخیص آزمایشگاهی- ایمونولوژی و سرولوژی

 | تاریخ ارسال: 1396/11/28 | 
تازه های تشخیص آزمایشگاهی- ایمونولوژی و سرولوژی
 


مسئول محور: دکتر نریمان مصفا- دکتر فریبا شایگان
بسیاری از روش‌های تشخیص بالینی امراض و اختلالات، بر پایه به کارگیری از ساز و کارهایی است که در حالت طبیعی در سلامت و نیز ایجاد بیماری، بر عهده دستگاه و اجزای سیستم ایمنی در بدن می‌باشد. به عنوان مثال و از دیدگاه تاریخی، بسیاری از کاربردهای آنتی‌بادی و توانمندی‌های آن، جایگاه ارزشمندی در تعیین حضور و غلظت عناصر و مواد آسیب زا در جریان اختلالات و ناهنجاری ها را به خود اختصاص داده است. روش‌ها و آزمون‌هایی که بر مبنای تداخلات ایمنی در علوم تشخیص آزمایشگاهی رایج است، اختصاصیت و حساسیت بالایی داشته و در فن آوری‌های جدید و مبتنی بر کاربردهای آنتی‌بادی، منجمله فلوسیتومتری و ایمونوهیستوشیمی، کاربردهای وسیع و رو به توسعه‌ای یافته است. نشانه گرها و ردیاب های با ماهیت آنتی بادی در بسیاری از معضلات تشخیصی و افتراقی بیماری های بدخیم و یا با اتیوپاتوژنز پیچیده، به عنوان تنها ابزار، کارایی گسترده یافته است. همچنین آزمون های مبتنی بر ارزیابی بالینی سیستم ایمنی سلولی  مانند تست‌های تکثیر و ترانسفورماسیون لنفوسیتی، مبنایی با ارزش برای تعیین کمبودهای ایمنی و یا پیگیری ناسازگاری های بافتی در جراحی‌های پیوند اعضاء می‌باشد. از طرفی قطعی‌ترین روش اثبات عملکرد سیستم دفاعی که در جریان بسیاری از بیماری های عفونی و یا اختلالاتی که با خطر بحران زندگی گریبانگیر بیمار است، بدون دخالت نشانه گرها و واکنش های مبتنی بر ایمنی، غیرقابل پیگیری قلمداد می‌گردد. حتی تا آنجا که اطمینان و تأیید این آزمایش ها، صحیح ترین مسیر را برای تعیین روش درمانی و اصلاح وضعیت های بحرانی، پیش روی پزشک معالج قرار می دهد. در آزمایشگاه های تشخیصی بر پایه کشت سلولی، کمتر می توان به مواردی برخورد نمود که حداقل، بخشی از فرآیندهای پیگیری نتایج در سطوح سلولی و مولکولی و یا استحصال فرآورده های انتهایی، بدون نیاز به واکنشگرهای ایمونولوژی، امکان پذیر گردد.
دفعات مشاهده: 429 بار   |   دفعات چاپ: 76 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر